1. انتخاب اندازه ذرات الماس
هنگامی که اندازه الماس درشت است و اندازه الماس تک است، تیغه تیز و کارایی اره بالا است، اما قدرت خم شدن توده الماس کاهش می یابد. هنگامی که اندازه الماس خوب است یا اندازه درشت و ریز مخلوط می شود، سر تیغه اره دوام بالایی دارد اما کارایی پایینی دارد. با توجه به عوامل فوق انتخاب اندازه ذرات الماس به اندازه 50/60 مش مناسب تر است.
2. انتخاب غلظت توزیع الماس
در یک محدوده خاص، هنگامی که غلظت الماس از پایین به بالا تغییر می کند، تیزی و کارایی برش تیغه اره به تدریج کاهش می یابد، در حالی که عمر سرویس به تدریج طولانی می شود. با این حال، اگر غلظت بیش از حد بالا باشد، تیغه بی پرده خواهد شد. با غلظت کم و دانه دانه ای درشت، کارایی بهبود خواهد یافت. با بهره گیری از عملکردهای مختلف هر قسمت از تیغه در اره کردن و استفاده از غلظت های مختلف (که عبارت است از غلظت پایین تر می توان در لایه میانی سه یا چند لایه استفاده کرد)، شیار میانی در طول فرایند اره کردن بر روی تیغه تشکیل می شود که برای جلوگیری از تاب دادن تیغه اره و بهبود کیفیت پردازش مواد سنگی مفید است.
3. انتخاب قدرت الماس
استحکام الماس شاخص مهمی برای اطمینان از عملکرد برش است. قدرت بالا باعث خواهد شد کریستال آسان نیست برای شکستن, ذرات ساینده در استفاده جلا, تیزی کاهش یافته, در نتیجه زوال عملکرد ابزار; هنگامی که قدرت الماس کافی نیست، شکسته شدن پس از ضربه و دشوار به انجام وظیفه برش سنگین آسان است. بنابراین استحکام باید بین ۱۳۰ تا ۱۴۰N باشد.
4. انتخاب مرحله پیوند
عملکرد تیغه اره نه تنها به الماس بستگی دارد، بلکه به عملکرد کلی مواد مرکب تشکیل شده از الماس و بایندر نیز بستگی دارد. برای سنگ مرمر و دیگر سنگ نرم، خواص مکانیکی سر ابزار نسبتاً کم است، و می توان بایندر مبتنی بر مس را انتخاب کرد. با این حال، بایندر مبتنی بر مس دارای دمای پینترینگ پایین، استحکام و سختی پایین، چقرمگی بالا، و قدرت پیوند پایین با الماس است. هنگام اضافه کردن کاربید تنگستن (WC)، WC یا W2C به عنوان فلز اسکلت استفاده می شود، با مقدار مناسبی کبالت برای بهبود قدرت، سختی و ویژگی های پیوند، و مقدار کمی از Cu، Sn، Zn و دیگر فلزات با نقطه ذوب پایین و سختی به عنوان فاز پیوند اضافه می شوند. اندازه ذرات جزء افزودنی اصلی باید کوچکتر از ۲۰۰ مش باشد، و اندازه ذرات جزء افزودنی باید کوچکتر از ۳۰۰ مش باشد.
5. انتخاب فرایند sintering
با افزایش دما، درجه تراکم بدن تایر افزایش می یابد، و قدرت خم شدن نیز افزایش می یابد. با تمدید زمان نگه داشتن، قدرت خم شدن بدنه تایر خالی و بلوک الماس ابتدا افزایش می یابد و سپس کاهش می یابد. فرایند ۱۲۰ sintering در ۸۰۰ درجه سانتی گراد را می توان برای برآورده کردن الزامات عملکرد انتخاب کرد.
